بچه مرشد!

تقسيم المثلهاي بچه مرشد!

Sat, 12 May 2012 14:58:00 GMT

يکي بود يکي نبود.زير گنبد کبود يه شتري بود که خوابش گرفته بود! شتر که علقش پاره سنگ بر ميداشت،راست رفت روبروي لونه ي مار و دراز به دراز خوابش برد!

مار خشمگين شد و گفت:مگه نميدوني مار از پونه بدش مياد؟حالا جلوي لونه ي من سبز شدي؟!

قورباغه که شاهد اين ماجرا بود گفت:آخه مگه شتر به اين بزرگي را نمي بيني که ميگي پونه؟عجب دوره و زمونه اي شده !!

مار فس فسي کرد وگفت: عمو جون، آب داره سربالا ميره!تو برو ابوعطاتو بخون!راست گفتن که مردم عقلشون به چشمشون هست!

مردم کلاغ را رنگ ميکنن بجاي قناري ميفروشن!اونوقت تو ميگي اين پونه نيست،شتره؟

خلاصه مشاجره بين قورباغه و مار بالا ميگره و نهايتا کار به گيس و گيس کشي کشيد

قورباغه که کتک حسابي از مار خورده بود، رفت پيش روباه و از دست مار شکايت کرد اما بي خبر از اينکه روباه قصه ي ما رفيق دزد بود و شريک قافله!

روباه وقتي که خوب به حرفهاي قورباغه گوش کرد فرياد زد:

جلوي قاضي و ملق بازي؟چرا شعر ميگي که توي قافيه اش بموني؟ اصلا تو رنگ مار را بيبين، احوالش را نپرس!

جناب مار شما بفرماييد که شرح ما وقع چي بود!!!

مار بادي به غبغب انداخت و گفت:جناب قاضي؛ احسنت،مرحبا به اين عدالت و قضاوت...

دست روي دلم نذاريد که خونه، همه ميدونن که من از پونه بدم مياد، امروز هم لب لونه ام سبز شده بود، اومدم بکَنَمش که اين آقاي قورباغه( با وجود دوستي ديرينه) اومد و کاري کرد که بقول معروف: تا مرا دم تو را پسر ياد است، دوستي من و تو بر باد است! حالا ريش و قيچي دست شما جناب روباه، اين گوي و اين ميدان!دزد حاضر،بزم حاضر...

روباه هم که ميدونست اگه مار بيشتر از اين صحبت کنه،کار بيخ پيدا ميکنه رو به قورباغه کرد و گفت:

قور قوري جون اظهارات جناب مار را که استماع کردي! ديدي که دفاعيات ايشون دادگاه را مجاب کرد، اما از اونجايي که روباه شش ماهه بدنيا نيومده و صبرش زياد هست، اگر شاهدي داري به دادگاه معرفي کن و گرنه، بايد بري زندان تا عبرتي باشي براي آيندگان

قورباغه که ديد يه چيزي هم بدهکار شده گفت: بله جناب قاضي شاهد دارم، شاهدم دُمَم هست!!!

در همين حين بود که غلغله اي در دادگاه بپا شد! روباه با چکش چوبي اش محکم به روي ميز زد و گفت:ساکت! مگه تو روباه هستي که شاهدت دمت باشه؟

قورباغه گفت:بله جناب قاضي من برادر ناتني شما هستم! روزگار بين من و اجدادم مفارقت انداخت،وگرنه خر همون خره! پالونش عوض شده! حالا هم تمنا دارم که حکمي صادر کنيد که نه سيخ بسوزه، نه کباب!

روباه که در حقيقت سرد و گرم روزگار چشيده بود و حالا براي خودش گرگ بارون ديده اي شده بود، حکمي صادر کرد بدين شرح:

با توجه به اينکه، عشق پيري گر بجنبد سر به رسوايي زند! قاضي روباه اعلام ميدارد، بنده هرگز براداري نداشته و ندارم لذا قورباغه باوجود اينکه شنا بلد نيست زير آبكي هم ميره ! پس بايد او را بجايي تبعيد کنم که، عرب ني انداخت...

بيچاره قورباغه که رفت به نان برسد،بجان رسيد

پي نوشت: قصه ي نوشته هاي من هم اين است که، شترها را نعل ميكردند، كك هم پايش را بلند كرد !ما را چه به نوشتن؟؟؟

همنوايي اجتماعي يا نفهمي اکتسابي؟

Sat, 05 May 2012 14:08:00 GMT

امان از انسان عصر جديد

شخصي پرسيد،آن چيست که نهايتي ندارد؟!

شنيد: پس از قدرت خداوند و مجموعه ي صفاتش که نهايتي ندارد، نفهمي انسان است که بقول شاعر، نه بدايه نه نهايه پيداست...

در سال 1895 به وسيله ادوارد مونک (1863 – 1944)، نقاش اکسپرسيونيست نروژي، تابلويي کشيده شد بنام جيغ يا فرياد(اگر دلتون ميخواد حتي ميتونيد اسمش را بذاريد عربده) البته لازم به ذکر است که اين اثر سه برادر ديگري هم با همين نام داشت! اما يکي از آنها از بقيه معروفتر شد(همين تصوير)!

قيمت پايه اين اثر 50 ميليون دلار اعلام شد و پس از رقابت نفس گير هفت علاقه مند، اين تابلو به يک خريدار ناشناس که به وسيله تلفن در حراج شرکت کرده بود، فروخته شد .

با خودم فکر ميکردم مگر چه حس ماورايي در اين اثر مستتر است؟ يا مگر ما چند سال وقت صرف کشيدن اين تابلو شده است که به قيمت 120 ميليون دلار به فروش رفت و همه را متعجب کرد .. .

جايي خوانده بودم ، که شخصي نمايشگاهي برپا کرد و تعدادي پاره خط مضحک را بر روي تعدادي بوم نقاشي کشيد. از عده اي روشنفکر هم براي بازديد از گالري خود دعوت بعمل آورد! در کمال حيرت بازديد کنندگان نفهم هم شروع به تحسين از اثرهاي بي معني کردند وجالبتر اينکه عده اي هم شروع به واکاوي ماوراي اثر!

اصلا براي روشن شدن عمق موضوع شما داستان خياط مکار و پادشاه نادان(لباس نامرئي) را بياد آوريد!

امان از انسان امروز يا ما خيلي نفهميم يا اونا!!!

بچه مرشد نوشت: اگر اين نقاشي را مفت به من بدن، درِ آخور هم نميزنم!!!

دوباره بچه مرشد نوشت: خوانندگان گرامي خرده نگيريد، بنده اندکي دستي هم در نقاشي دارم!

براي محکم کاري بچه مرشد نوشت: هر کي خريده کلاه سرش رفته( اصلا بنظر من چون خريدار ناشناس بوده، همون بنده خدايي که حراج را بپا کرده براي بازارگرمي الکي خواسته قيمت را ميخواسته ببره بالا، که مالِ بد مونده بيخ ريش صاحبش)

زيارت حافظ از نزديک

Thu, 03 May 2012 01:15:00 GMT

يه قطعه از شعر حضرت حافظ رو براي خسرو خوندم( البته خر چه داند قيمت نقل و نبات) و با آه گفتم: اي کاش حافظ رو ميشد از نزديک ديد!!! خسرو(لعنت الله عليه) هم با خنده گفت: کاري نداره! دواي دردت دست منه! بيا که اگه نياي نصف عمرت بر فناست!

ما هم خام حرفهاي اين ملعون شديم و جاتون خالي رفتيم محضر يک استاد رمال(ايزو 9002 بخاطر مديريت کيفيت هم داشت)

لازم به ذکر است که اينجانب اعتقاد چنداني به اينجور مسائل نداشتم! اما بسوزد پدر نفهمي!

القصه، هنوز کفشمون رو از پا در نياورده بوديم، جناب رمال خرناسي کشيد و فرمود: بگير!اين هم نسخه ي تو!

عرضه شد:جناب استاد، بنده هنوز طرح مشکل نکردم! شما به اين زودي من و نسخه را پيچوندي و دِ برو که رفتيم؟؟؟

رمال موهاي شبيه موکت اش را تکان دلبرانه اي داد و فرياد زد: خاموش!!! شياطين به من الهام کردند!

من و خسرو هم ساده و زود باور، جل و پلاسمون رو جمع کرده و پاشنه ي گيوه را توي خونه ي خودمون کشيديم(لعنت بر آدم بي جنبه ي احساسي)

خسرو خان که از ابتداي واقعه مثل کنه ي دندان تيز بورکينافاسويي به من مَچ شده بود، دماغشو يه وري (فرض کنيد همانند دري که هميشه روي يک پاشنه ميگرده) بالا کشيد و گفت: دِ لامصب، بازش کن که مُردم از فوضولي!!!

گفتم: خفه شو حواسم پرت ميشه! اگه عجله کنم شايد شياطينش بپَره!!!با ظرافت خاصي لاي دعا رو باز کردم و اين جمله را ديدم!

ننا کمبلو تا بيدا ممنوي ذاکروفيس نتونمبا، اما يه کلمه آخر خوب نوشته نشده بود و اون اين بود( حافظوفيس)

با همفکري خسرو شروع کرديم به باز خواني کلمه ي مجهول! خسرو که مخش تا دوم دبستان بيشتر ياري نکرده بود، چند گزينه رو مطرح فرمودن:

1- غلاموفيس

2- سهرابوفيس

3- سقراطوفيس

4- حافظوفيس

اما تاکيد که شما طبق اولويت برو جلو که تا خسرو را داري غم نداري!!!

براي بار هزارم گول خسرو را خوردم و بلند خوندم:

ننا کمبلو تا بيدا ممنوي ذاکروفيس نتونمبا غلاموفيس!

تا جمله تموم شد،انگار صاعقه اي از آسمون اومد و من رو برد به چارتا خيابون اونطرفتر! درست کنار يه پيکان گوجه اي، با لاستيک دورسفيد مارشال!

بدبختانه درست خورديم به تور آقا غلام،راننده ي با مرام خطي!

آقا غلام يه بادي به سيبل انداخت و گفت: موعليک! عشقي بيا بالا!

گفتم: خيلي ممنون آقا غلام، مزاحم نميشم!

گفت: شکيلا آهنگ جديد خونده! بيا با هم گوش بديم! بيا که وقت تنگ است و اعمال بسيار...

ديدم اگه دير بجنبم،تا آخر شب بايد با آقا غلام شکيلا و عباس قادري گوش بديم!پس گلويي صاف کردم و دوباره وِرد رو بلند خوندم،اينبار با اولويت دويُم:

ننا کمبلو تا بيدا ممنوي ذاکروفيس نتونمبا سهرابوفيس!

چشمتون روز بد نبينه! اين صاعقه ي از خدا بي خبر ما رو کله کن کرد و انداخت ميون کوچه هاي قديمي کاشون!

از راه نرسيده صداي ترمز يه لندرورِ لجني اومد! مردي با ريش بلند و موهاي مجعد مشکي پريد جلوم! با لبخند جالبي گفت: جوون مهمون ما ميشي؟ منم که هميشه از تعارفات بيخودي خوشم نميومد و از اونجايي که ميخواستم يه ضد حال 3امتيازي بهش بزنم، گفتم:با اجازه ي خسروخان،بلــــــه!

مرد پر مو هم باز لبخندي زد و گفت: پس بذار يا الله بگم؛ چون مادرم توي حياط داره ريحان ميچينه!خوبيت نداره!

اصلا يه کاري، من يه قايق خريدم!بيا با هم بريم قايق سواري.

گفتم:مثلا کجا؟

گفت:پشت دريا! همونجايي که مردمش به يک چينه چنان مينگرند که به يک شعله به يک خواب لطيف

ما که هنوز توجيه نشده بوديم، گفتيم: برو عمو!حالو گير اوردي!توي کاشون ميخواي قايق سوواري کني؟

بعد هم بلافاصله با يه حرکت گاز انبري رفتيم سراغ اولويت سِيُم!

ننا کمبلو تا بيدا ممنوي ذاکروفيس نتونمبا سقراطيفوس

حالا شما تصور کنيد که از کاشون تا روم قديم چه صاعقه اي بايد بياد!!!

آقايي که شما باشيد ما راست افتاديم وسط حيات سقراط اينا! خانمش( گزان تيپ) که جاي خواهري خانم با فهم و کمالاتي بود مدام فرياد ميزد؛ ايهاالناس به دادم برسيد! آخه توي اين شهر يه مرد پيدا نميشه که حق منو از اين از خدا بي خبر بگيره...

بنده هم که فهميدم دعواي زن و شوهري است سريع جوگير شدم و يخه ي آقاي سقراط رو گرفتم( زن و شوهر دعوا کنند؛ ابلهان باور کنند)

اول چند تايي بد و بيراه با صيغه ي مفرد مذکر حاضر بارش کردم و يه چک خوابوندم توي گوش چپش!بعد هم با ناراحتي صدايي تو گلو انداختم و گفتم: مگه مرض داري که مدام آبجيمون رو اذيت ميکني؟!

خانم گزان تيپ که شوکه شده بود؛ از اونطرف حياط صدا رسوند: هي گنده بک!ولش کن کشتيش!حالا ما يه چي گفتيم، شما برا چي نخود آش ميشي؟حالا گيريم که آقامون اهل کار و بار نيست!همه اش هم وسط خونه نشسته و داره براي خودش فلسفه ميبافه! اما دليل نداره شما تو کاري که بهت مربوط نيست فوضولي کني!!!برو گمشو تا 110 رو خبر نکردم!

بنده هم خيالم تخت بود که توي قرن بوق اصلا تلفني وجود نداره، يه فيگور لاتي گرفتيم و گفتم: حالا نريم چي ميشه!؟

سقراط اومد که کلاس فلسفه بذاره؛ شاگردش افلاطون مثل تير غيب رسيد و سريع از توي جيبش يه گالاکسي نُت ماماني بيرون آورد!

اينجا بود که من مطمئن شدم که تمدن بشري در طول تاريخ بار ها نابود شده و ما خيال ميکنيم اِند تکنولوژي و سيستُم هستيم...

افلاطون تا گفت:الو،110 بنده فِلِنگ رو بستم و وِرد آخر رو به اميد خدا خوندم:

ننا کمبلو تا بيدا ممنوي ذاکروفيس نتونمبا حافظوفيس!

اينبار صاعقه هم نزده بود، يه چيزي توي کله ام سنگيني کرد، از صاعقه بدتر!چشم واکردم ديدم خسرو داره صدا ميزنه:هوي!پاشو!صبح شده!!!

پي نوشت: اگر با حس اوراد را خونديد با عرض شرمندگي بايد عنوان کنم که زِکــــي

مخلص شوما:بچه مرشد